Anne (Onno) Rinzema en Cornelia Lindhout: het verzet in het Drents Dorp
Anne Rinzema was al vroeg in de oorlog, in augustus 1940, actief met anti-Duitse straatschilderingen. Op 28 mei 1942 trouwde Anne Rinzema (geboren 29 mei 1918) met de twee jaar oudere Cornelia (Corrie) Lindhout (geboren 24 oktober 1916) in Eindhoven.. Het echtpaar ging wonen aan de Venstraat 77, gelegen in het door Philips gebouwde Drents Dorp. Anne was zelf ook werkzaam bij Philips. Op dit adres woonde Luite Broer al. In maart 1943 werd hun zoon Henk (Hendrik Anne) geboren. De zorg voor een jong gezin belette het echtpaar echter niet om, gedreven door hun gereformeerde overtuiging, actief te strijden tegen de bezetter.

Van staking tot organisatie
De Mei-staking van 1943 en de daaropvolgende harde verordeningen van de bezetter vormden voor Rinzema het definitieve keerpunt. Gedreven door principieel humane en kerkelijke motieven zocht hij contact met een familielid met de vraag of er nu eindelijk niet eens daadwerkelijk verzet moest worden gepleegd. Via dit familielid en zijn kerkelijke connecties kwam hij in augustus 1943 in contact met de L.O. (Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers), specifiek de groep van de eveneens gereformeerde Piet Goede.

Voorafgaand daaraan had Rinzema al een informele hulpgroep opgezet samen met Walhout senior, diens zoon en Eb Wever (W19), die betrokken was bij pilotenhulp. Binnen de L.O. werd hij, onder de schuilnaam Onno, een belangrijk contactpersoon voor het Drents Dorp. Volgens zijn eigen verslag herbergde deze wijk ruim 80% van de Eindhovense onderduikers en fungeerde het als een groot doorgangshuis. Vanuit Eindhoven werden onderduikers vaak doorgeplaatst naar Friesland, Drenthe en andere provincies. Dit omvangrijke werk werd gefinancierd door maandelijkse particuliere giften via het L.O.-netwerk.

De Venstraat als verzetsnest
In de Venstraat, waar de sociale controle groot was en men elkaar vertrouwde, woonden relatief veel verzetsmensen. Rinzema werkte nauw samen met zijn buren. Op nummer 79 woonde zijn zwager Co den Bak (in rapporten soms aangeduid als v.d. Back). Co woonde in bij zijn schoonmoeder, de verzetsvrouw Anna M. Lindhout-Meerman. Andere P.A.N.-leden in de straat waren Leonard A. Coolen (nummer 7) en Pater Laurentius "De Bruin" = H.C.F. Dusée (nummer 4). De familie Kuiper (nummer 59) nam een jonge Joodse onderduiker in huis. Daniël Rijkers, een onderduiker die de arbeidsinzet ontweek, woonde bij Henderikus Drenth op huisnummer 31. De verzetsactiviteiten van J. van Heeren (nummer 39) zijn onbekend.

Het liep niet voor iedereen goed af. Co den Bak werd gearresteerd. Een geplande bevrijdingsactie door de K.P. Nijmegen moest worden afgeblazen omdat hij vervroegd op transport was gesteld naar Amersfoort. Hij overleeft de oorlog en woont tot 1948 Venstraat 79. Ook buurman Johan Arend Groenink op nummer 75 overleefde de oorlog niet; hij moest voor de Arbeitseinsatz naar Duitsland en kwam in september 1943 om in Berlijn.