Cor Hoogenbosch 1940

Tandarts Cor Hoogenbosch (1902-1961)

C.T.A.M. (Cor) Hoogenbosch, geboren op 8 februari 1902 in 's-Gravenhage, slaagde in 1922 voor zijn gymnasium B-examen. Hij volgde zijn tandartsopleiding aan de Universiteit Utrecht. In 1926 vestigde hij zich als tandarts in Eindhoven, met de Willemstraat 29 als woon- en praktijkadres. In 1927 trouwde hij met Bertha Kuijten; samen kregen zij zeven kinderen. Hun oudste zoon Ad werd geboren in 1928, gevolgd door Franny, Tine, Rose-Marij, Hans, Margriet en Kees. Kees werd geboren in juli 1943.
Zijn vader woonde rond 1926 eveneens in Eindhoven aan de Hoogstraat 333, in een villa die inmiddels een gemeentelijk monument is. Cors moeder overleed in maart 1916; Cor was op dat moment veertien jaar oud.
Op 1 februari 1950 droeg hij zijn tandartspraktijk over aan F.J.W. de Graaf en vertrok hij naar Den Haag om daar een nieuwe praktijk te beginnen.
Hij overleed 23-12-1961 op 59-jarige leeftijd.

Cor was een zeer actieve en gedreven zendamateur die tijdens de bezettingstijd een belangrijke schakel vormde in het verzet en radiocontact onderhield met Engeland.

Cor Hoogenbosch zendamateur, tekening van een foto uit periode 1950?
Klik op de tekening voor de foto

"Zendamateur"

Cor is een zeer actieve en serieuze zendamateur met zendernaam PAoNN.
De interesse van Cor Hoogenbosch voor radiotechniek begon al tijdens zijn studietijd in Utrecht. ’s Nachts experimenteerde hij op zijn kamer met zelfgebouwde ontvangertjes. De vreugde was groot als hij, hoe krakerig ook, zenders uit Praag, Milaan of Rome ontving.
Na zijn studie vestigde hij zich in Eindhoven, waar hij in contact kwam met Freek Kerkhof. Kerkhof werkte bij Philips en was een van de belangrijkste radio- en zelfs televisiepioniers van Nederland. In de wereld van zendamateurs stond hij bekend als PAoKT. Freek was de eerste amateur die een verbinding legde met het toenmalige Nederlands-Indië.
Cor Hoogenbosch zegt dat hij zijn vorming als zendamateur aan hem te danken heeft. In de loop der jaren werd Cors apparatuur steeds geavanceerder. "Ik had een prachtige installatie," vertelt hij.

Overzicht van zendmachtigingen in Nederland
PAoZA, Ned. Ver. voor Internationaal Radioamateurisme
N.V.I.R., afd. Eindhoven, Secretariaat: H. M. Hijmans Vondellaan 1; zender: clubgebouw aan de Oirschotsedijk, Eindhoven.
Bron: Encyclopædie voor radio-luisteraars 1939

Zendmachtigingen 1939 in Eindhoven

PAoDZ, G. F. J. Arends, Don Boscostraat 1
PAoEP, L. A. L. Esseling, Zeelsterstraat 165
PAoGM, G. A. van Hotten, Akkerstraat 10
PAoBM, W. M. van Oorschot, Prins Hendrikkade 37B
PAoBR, J. T, Baartman Hendrik de Keyerzerplein 54
PAoCJ, J. c. Janssen, Prins Hendrikstraat 9a
PAoCM, S. Kaplan, St. Gerarduslaan 9
PAoHE, H. J. J. van Eijndhoven, Wilgenroosstraat 10
PAoHH, J. Schaap, Frederika van Pruisenweg 50
PAoJT, J. G. van der Tooren, Frankrijkstraat 57
PAoKD, Ir. M. van de Beek, Grote Berg 79a
PAoKT, F. Kerkhof, Albertina van Nassaustraat 21,
PAoLG, J. Molag, Venstraat 20
* PAoNN, C. T. A. M. Hoogenbosch, Willemstraat 29,
PAoNWK, J. v. d. Wijk, Leenderweg 211
PAoPCM, C. Christiaanse, Torricellistr. 1
PAoPH, Ph. Salverda, Edisonstraat 136
PAoQA, G. B. C. Streefkerk, Edisonstraat 144
PAoQK, D. Bijl, 2e Lieven de Keijlaan 16
PAoQN, D. Abbenes, Willem de Zwijgerstraat 34
*PAoQQ, C. A. Gehrels †, St. Gerarduslaan 10
PAoQY, A. H. M. Hijmans, Vondellaan 1
*PAoRW, R. P. Wirix †, Foelhekkelaan 7
* PAoWHS, G. B. Wezenaar, Bredalaan 116
PAoYY, J. S. Maul, Prins Hendrikstraat 60
PAoXY, W. M. J. Wories, Fred. van Prulsenweg 28
PAoXS, J. C. Rijkeboer, Torrlcellistraat 1
PAoWP W. P. Prangsma, Helmerslaan 32 (in 1937)
PAoWV W. Vuyk, Galileistraat 17 (in 1937)
PAoYY j. S. Maul, Prins Hendrikstraat 42
* Op bepaalde manier zijn deze personen actief in het verzet 1940 - 1944

Het inleveren van zenders op last van Nederlandse regering in 1939

Tijdens de mobilisatie, die door de Nederlandse regering in augustus 1939 was afgekondigd, had de Opperbevelhebber van Land- en Zeemacht al alle radio-installaties gevorderd die eigendom waren van radioamateurs met een zendvergunning. Die apparatuur werd door Nederlandse militairen bij de betrokkenen in het weekend van 12 november 1939 opgehaald en overgebracht naar een centrale opslagplaats, meestal het gemeentehuis, het politiebureau of een PTT-gebouw. Dit invorderen gebeurde om verschillende redenen. Wie dit niet deed, kon een gevangenisstraf krijgen van maximaal drie jaar.
Zowel in Frankrijk, Engeland, Nederland en België zijn de vergunningen voor zendamateurs geschorst, maar ook in de drie Scandinavische landen en in Finland.
Cor heeft waarschijnlijk zijn zender afgestaan tijdens de mobilisatieperiode. Losse onderdelen, zendmast e.d. heeft hij waarschijnlijk behouden. Het uitzenden in via morse was nog wel toegestaan en Cor had die vaardigheid nog.

Een reden van deze maatregel was om te voorkomen dat deze zenders door de vijand zouden worden gebruikt, die zouden deze zenders kunnen gebruiken om informatie over de Nederlandse militaire posities en activiteiten te verzamelen. Ook wilde men voorkomen dat deze zenders door de Nederlandse bevolking zouden worden gebruikt om met de vijand te communiceren. In oorlogstijd zouden de zendamateurs zich kunnen laten omkopen door de vijand, om informatie of propaganda te verspreiden.
De inbeslagname van de zenders van zendamateurs was een ingrijpende maatregel. Voor veel zendamateurs was het een grote teleurstelling dat ze hun hobby moesten opgeven. Toch was de overheid van mening dat deze maatregel noodzakelijk was om de veiligheid van het land te waarborgen. Na de oorlog werden de zenders weer teruggegeven aan de zendamateurs.

In mei 1940 was na de Duitse inval een van de eerste bevelen een verbod op het luisteren naar buitenlandse radiostations. Pas in juni 1943 moet iedereen zijn gewone radio inleveren, NSB-ers uitgezonderd.
Het in bezit hebben en gebruiken van een zender, zoals radioamateurs dit deden, daar stonden direct zeer strenge Duitse straffen op. De Duitsers dreigende met: gevangenisstraf naar Duits recht of, in ernstige gevallen, tuchthuisstraf of zelfs de doodstraf. Dat was de reden dat in juni 1940 nog maar een handjevol apparatuur van radioamateurs werd ingeleverd. De weigeraars die zich van de Nederlandse mobilisatiemaatregel uit 1939 niets hadden aangetrokken.

Foto: © Cor Hoogenbosch periode 1956

1939: Steun voor Finland

Op 30 november 1939 vielen de Sovjetstrijdkrachten Finland aan, zonder enige oorlogsverklaring. Onder voorzitterschap van Cor vormden de radioamateurs in Nederland een comité voor een steunactie aan Finland. Het comité stelde zich ten doel hulp te verlenen aan Finland. Dit comité richtte een oproep aan alle radiozendamateurs van Nederland en gaf daarbij in overweging de ƒ 10, die in andere jaren bestemd was voor de zendvergunning, af te staan aan Finland. Het is onduidelijk in hoeverre deze actie succesvol is geweest.

Een grote groep Nederlandse zendamateurs heeft zich met een circulaire tot alle radioamateurs in ons land gericht voor een steunactie voor Finland. Naast de algemene sympathie voor het Finse volk spelen hier de persoonlijke relaties mee, die via de radio tot vriendschapsbanden zijn uitgegroeid. Een afschuwelijke misdaad is een vredelievend volk begaan; met achterlating van hun gezinnen zijn de mannen de strijd op leven en dood aangegaan met de indringer, die zijn moordende luchtbombardementen richt op de burgerbevolking.

Krantenartikelen en Radio-expres 16-2-1940 Voor Finland. Bron Delpher.nl tijdschriften

Ondanks de afstand zijn het vertrouwde bekenden die nu in de barre kou hun bloed offeren voor hun land, of misschien al zijn gesneuveld. Het zijn vrienden die daar in uiterste nood verkeren.
De circulaire vervolgt: "We doen een beroep op alle Nederlandse luister- en zendamateurs en stellen voor een bedrag bijeen te brengen en dit te overhandigen aan de Finse gezant, met het verzoek dit over te maken aan het bestuur van de SARL in Helsinki (president OH2MN, Karlo Sainio, ingenieur bij de PTT). We laten aan hen over hoe zij dit in het belang van hun land en ter leniging van de nood aanwenden."
Zendamateurs, wat denkt u van het idee om de 10 gulden, die in andere jaren bestemd waren voor de zendvergunning, te schenken aan Finland? Het zullen niet alleen de zendamateurs zijn die hieraan iets willen bijdragen. Elke bijdrage, ongeacht de hoogte, helpt. Men kan deze storten op giro 1878 ten name van G. van Rhijn Jac. Zn., Lange Nieuwstraat 67, Schiedam, onder het motto: Steunactie OH-PA. Wie dit wenst, kan daarbij zijn handtekening op een strookje papier toezenden aan de heer C.Th.A.M. Hoogenbosch, PA0NN, Willemstraat 29 in Eindhoven.
Bedenk dat een lijst met handtekeningen, al voegt zij niets toe aan de materiële hulp, toch een indrukwekkende morele daad kan zijn. Het is het enige persoonlijke gebaar dat wij op dit moment, naast onze financiële bijdrage, kunnen maken voor een door een enorme ramp getroffen broedervolk.

1940: Wiener en Hoogenbosch

Rob Wiener woonde een paar huizen verder, in de Willemstraat 65. Wiener had een radiozaak: Radiotechnisch bureau Wiener, later werd dit Radio Wiener.
In de eerste bezettingsweken bouwde Wiener in het geheim een vervangende zender voor zichzelf. Wiener, die Joods was, werd verraden door een radiocollega die voor de SD was gaan werken. Robs arrestatie in mei 1940 was hardhandig. "Ze probeerden van alles over mij te weten te komen. Of ik tandarts Hoogenbosch in de Willemstraat kende; ik zei: alleen van naam. En of ik verzetsgroepen kende, enzovoort."

Cor Hoogenbosch was echter een goede bekende van Wiener, die later vertelde: "Hoogenbosch wist ervan. Die hebben ze nooit gepakt. Ik heb het helemaal in mijn eentje gedaan." In een interview vertelt Wiener: "Dr. Hoogenbosch, die tandarts, was zendamateur. Hij had ook een eigen zender. Maar ik wilde mijn zender helemaal afbouwen om er ook mee te gaan beginnen. Het was nog vrij vroeg. Ik had hem zowat eind mei klaar. Of nou ja, klaar; hij was halverwege. En dat ding had ik verstopt. Toen de Duitsers eind mei binnenvielen en dat ding vonden, was hij nog niet eens af."
Wiener overleefde kampen zoals Auschwitz en Dachau als bokser, door voedsel te stelen en vooral door zijn enorme wil om te overleven. Het is een wonder dat Rob Wiener alle oorlogsellende heeft overleefd. [lees Robs bijzondere verhaal].

https://www.eindhoven4044.nl/8/assets/images/9421197-orig-598x400.jpg

Willemstraat 31

Het pand van de buren was Willemstraat 31, een groot herenhuis van de Joodse linnenfabrikant Adolph Elias (geboren in Strijp in 1867 en overleden in 1928). Zijn weduwe Gretha Elias-Prins (geboren in 1888 te Amsterdam) woonde tot maart 1941 met haar zoon Erik en dochter Thea in het pand. Zij werden gedwongen te verhuizen, waarna het een "Geschäftszimmer" of kantoor werd voor de commandant van de ingekwartierde Duitse troepen. Vanaf september 1942 werd het pand in gebruik genomen door de Duitse Kringleiding van de NSDAP (Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij) Noord-Brabant.

Alle panden in Eindhoven van de Joodse familie Elias zijn door de Duitsers gevorderd. Het pand aan de Willemstraat 31 is op 6 december 1942 volledig weggebombardeerd; ook het pand van Cor liep hierbij schade op. Gretha Elias-Prins overleed op 10 september 1981 in Eindhoven op 92-jarige leeftijd. Haar zoon Erik was toen al overleden, in 1951.

Een denkbeeldige weergave van een illegale morse-uitzending tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tekening door Google Gemini.

De verzetsbezigheden van Cor tijdens de oorlogsjaren

Tijdens de oorlog is Cor Hoogenbosch via een Engelse dropping weer in het bezit gekomen van een zender, zo vertelde hij in 1956 in een kranteninterview.
Zijn zoon Ad vult in 2012 aan: "Mijn vader was vóór de oorlog jarenlang radioamateur geweest en hij had een verborgen zender in een muur in ons huis." [Deze ingebouwde zender is waarschijnlijk aangebracht na het bombardement van 6 december 1942, tijdens de herstelwerkzaamheden aan zijn huis]
Zijn zoon vertelt verder: "Het apparaat werkte op de 80-, 40- en 20-meterband. De antenne was een 20 meter lange koperdraad die vanuit een schoorsteen aan de achterkant van het huis naar een ander gebouw was gespannen. Hij stemde de zender af met een lampje dat oplichtte door het spanningsverschil over een meter lengte. Hij zond in morsecode signalen uit naar 'het blauwe ginds', met details over treinbewegingen en alles waar de geallieerden iets aan hadden." Op een dag vergat hij zijn zender uit te schakelen en was hij bang dat zijn signaal zou opvallen. Een peilwagen van de Duitsers had de zender kunnen ontdekken, maar Cors fout werd gelukkig niet opgemerkt.

Met de verkregen zender onderhield hij het contact met Engeland. Hij ontwierp zelf codes voor deze riskante, geheime communicatie. Welke informatie er precies werd doorgeseind, is onbekend. Wel gaat het verhaal dat door zijn inlichtingen het 'Bels Lijntje' werd gebombardeerd. Dit enkelsporige lijntje verbond Eindhoven met Luik; het spoor lag op slechts een paar minuten lopen van zijn woning.
De spoorlijn was belangrijk omdat deze in 1941 een aftakking kreeg naar vliegveld Welschap, dat door de Luftwaffe 'Fliegerhorst Eindhoven' werd genoemd. Veel bommen werden per spoor aangeleverd, dus een aanval op dit spoor tijdens een bommentransport was voor de geallieerden van groot belang. Zie de luchtfoto van dit spoorlijntje onderaan bij de bronnen .

Een certificaat van het Bureau Inlichtingen bevestigt de officiële waardering voor dit gevaarlijke werk.
Zie het document hieronder

Foto: © Cor is vanaf de bevrijding op 18 sept. 1944 tot 17-4-1945 in dienst van Bureau Inlichtingen en daarna werkzaam voor de sectie Volksgezondheid van het Militair Gezag.

Werkzaamheden Bureau Inlichtingen

De heer C.Th.A.M. Hoogenbosch is sinds 19-9-1944 tot 17-4-1945 in Zuid-Nederland werkzaam geweest bij het Bureau Inlichtingen der Nederlandse Regering. Reeds voor de bevrijding van Zuid-Nederland heeft de heer Hoogenbosch dit bureau belangrijke diensten bewezen.

Uit hoofde van zijn beroep heeft de heer Hoogenbosch zich op 17 april 1945 ter beschikking gesteld van de Sectie Volksgezondheid van het Militair Gezag.

Ik wil met nadruk verklaren dat hij zijn werkzaamheden steeds met de meeste ijver en accuratesse tot mijn volle tevredenheid heeft verricht.

Netherlands Intelligence Department

Dr. J.M. Somer

De verkeerde vrachtwagen gestolen

Een ander verhaal van zijn zoon Ad: "De volwassenen fluisterden over de ondergrondse actie en ik pikte genoeg op om te weten dat mijn vader er een aandeel in had. Op een avond reed een Duitse vrachtwagen achter ons huis naar binnen, deze was gestolen op het vliegveld. De binnenplaats was een mooie schuilplaats omdat deze locatie vanaf de straat of vanuit huizen niet te zien was. Mijn moeder was er niet gelukkig mee. Ze zei dat het onverantwoord, dwaas en gevaarlijk was voor het gezin. Deze vrachtwagen was immers vlakbij het vliegveld gestolen en zou wapens hebben gehad aan boord. Maar de personen van de ondergrondse hadden de verkeerde vrachtwagen meegenomen. Deze vrachtwagen had alleen parachutes en andere spullen aan boord. Ze durfden de vrachtwagen niet terug te brengen en zo kwam hij achter ons terecht huis. Mijn vader stond erop dat deze gestolen vrachtwagen weg moest. Vervolgens is de vrachtwagen in het Eindhovense kanaal gedumpt. De Duitsers konden hun vrachtwagen gemakkelijk terugvinden omdat het kanaal op die plek een heldergroene kleur kreeg vanwege de kleurstofmarkering van de parachutes. Het geheel heeft geen gevolgen gehad."

Bombardement 6 september 1942 en 30 maart 1943

Foto: © 1941: Zicht op de achterzijde Willemstraat 31, woonhuis van weduwe Gretha Elias-Prins.
Vanaf september '42 tot december 1942 in beslag genomen door NSDAP. Familie Elias verhuizen. Ook vodert de NSDAP het huis Wiener, Willemstraat 65.
Op de foto staat Cors echtgenote H.A.M. Kuijten ofwel Bertha (Beer) Hoogenbosch-Kuijten.

Foto: © 1942: Na het Engelse Sinterklaasbombardement van 6 dec. 1942 is Willemstraat 31 volledig verwoest door fosforbommen. Ook de panden Willemstraat 33 t/m 37 zijn verwoest, zie rode blok in de cirkel op bomkaart hierboven.

Foto: ©1943: Na het bombardement van 30 maart 1943, overkant Willemstraat, zijn de raamkozijnen van Willemstraat 29 eruit geblazen. De bakstenen muur gebarsten en op dat moment onherstelbaar naar binnen geblazen. Veel schade.
De familie Hoogenbosch verhuist dan tijdelijk naar familie in Voorburg. Later huren ze Keizersgracht 18 van juli '43 tot in 1945. Cor zoekt in begin '45 metselaars tegen vergoeding hoog loon.

Op deze foto, muur van Willemstr. 29 te zien. Het puin van het huis van de familie Elias is opgeruimd, al de stenen zijn gerecycled, alleen de kelder is overgebleven.

Willemstraat 28 - Willemstraat 29

Cor heeft goede contacten met het verzet, dat in de laatste weken voor de bevrijding de Willemstraat 28 als hoofdkwartier gebruikt. Achter zijn beschadigde woonhuis (zie cirkel) stelt Cor in de laatste weken een ruimte beschikbaar voor een telefoonpost van de P.A.N. Dit gebouw was voorheen een hoedenfabriek en hij heeft het zelf ook een tijdje als noodtandartspraktijk gebruikt.
Zijn gezin woont in die periode tijdelijk aan de Keizersgracht 18. Zijn praktijk is een tijdje bij een collega ondergebracht en vanaf juli 1944 geeft hij via diverse advertenties in het Eindhovensch Dagblad aan dat hij afwezig is. Waar hij verblijft of waar hij precies mee bezig is, is helaas niet duidelijk.

De Partizanen Actie Nederland (P.A.N.) had in deze periode de Willemstraat 28 als hoofdkwartier in gebruik. De panden liggen zo'n 100 meter uit elkaar en de communicatie tussen beide locaties zal waarschijnlijk mondeling zijn gegaan.

Foto P.A.N. leden staan op 18 september '44 voor Willemstraat 28

Meer informatie over de P.A.N. https://www.eindhoven4044.nl/3/pan.html
Na de oorlog is het pand aan de Willemstraat 28 gesloopt.

De uitkijktoren achter Van Abbemuseum.

Na 18 september

Na de bevrijding op 18 september 1944 kon Cor zijn zender en antenne plaatsen in de hoofdpost van de luchtbescherming.
Cor was sectieleider en lid van de Eindhovense Luchtbeschermingsorganisatie. Met zijn groep van acht personen was hij verantwoordelijk voor de veiligheid in zijn wijk. Een van zijn medeleden, J.B. Felten, is ook actief geweest in het verzet. Zie de brief van de luchtbescherming onderaan.

De houten uitkijktoren werd daar eind 1941 gebouwd als onderdeel van de luchtbescherming. De hoofdpost van de luchtbescherming was gevestigd in een schuilkelder achter het Van Abbemuseum. Deze post was met aparte telefoonlijnen of -kabels verbonden met de diverse vakposten en met het hoofdbureau van politie. De uitkijkpost was onder andere gebouwd om laagvliegende vliegtuigen al van verre te zien aankomen. Onder de klok, bij het deurtje (zie foto), bevond zich een kantoortje van de luchtbescherming.

1953 Watersnoodramp

Na de bevrijding begon Cor Hoogenbosch weer van voren af aan. Stap voor stap verzamelde hij de benodigde materialen, waarbij hij urenlang in dumpzaken zocht naar bruikbare onderdelen. Zo bouwde hij langzaam zijn nieuwe 50 watt-installatie op.

Tijdens de beruchte Watersnoodramp van 1953, toen hij in Voorburg woonde, ving hij in de nacht van 31 januari berichten op uit Stellendam. Hij was degene die midden in de nacht vliegveld Valkenburg alarmeerde over de noodtoestand in het overstroomde gebied.
Sinds 1955 woont hij in Wassenaar. Onlangs verscheen er op zijn dak een grote draaibare „Rotary Beam”, een type antenne voor de 15- en 20-meterband die door relatief weinig amateurs wordt gebruikt. Hij heeft de antenne zelf gebouwd en kan deze met een rad vanuit zijn shack besturen.
PA0NN is actief op diverse golflengten en bereikt met zijn 50 watt-zender de hele wereld. In zijn kamer staan bakken met honderden QSL-kaarten: de schriftelijke bevestigingen van zijn contacten uit maar liefst 66 landen. En dat is alleen nog maar de oogst van de afgelopen maanden!

1956

In 1956 maakt hij als ervaren zendamateur contact met een Hongaarse zender in Boedapest tijdens de Russische inval. Een echt contact en informatie leverde het niet op.
„Ik weet niet wie deze Hongaar precies was”, aldus Hoogenbosch. Het zou een vrijheidsstrijder geweest kunnen zijn die gestoord werd door een inval, maar het is ook mogelijk dat het een communist was die contacten met het buitenland probeerde op te sporen. Hoogenbosch is al 25 jaar radioamateur en geniet zowel in Nederland als internationaal bekendheid. Wanneer hij niet in zijn praktijk aan het werk is, brengt hij zijn tijd door in zijn radiokamer, die vol hangt met certificaten van zijn prestaties door de jaren heen.

De tandarts vindt het jammer dat radioamateurs in het Westen tijdens deze kritieke dagen in Hongarije de frequenties niet vrij hebben gehouden. Als er minder algemeen radioverkeer was geweest, had men de signalen van Hongaren veel beter kunnen opvangen. Tijdens de Watersnoodramp gebeurde dit wel, waardoor er veel hulp kon worden geboden.

Raccordement (verbinding) vliegveld Welschap is een voormalige spooraansluiting van Waalre naar vliegbasis Welschap. Het spoor werd in 1941 tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Luftwaffe aangelegd. Het sloot bij station Aalst-Waalre aan op de spoorlijn Winterslag - Eindhoven (het Bels Lijntje) en werd gebruikt voor het transport van munitie en brandstof.
Foto: Een luchtfoto van vliegveld / Fliegerhorst Eindhoven, gemaakt door Britse verkenningsvliegtuigen op 7 juli 1943. De aandacht ging vooral uit naar de opslagplaatsen voor wapens, bommen en munitie.
Zie https://www.eindhoven4044.nl/8/Fliegerhorst-Eindhoven.html / foto https://beeldbank.nimh.nl/

"Amateurs zonder vergunning worden uitgepeild in 1939"

Amateurs zonder vergunning worden uitgepeild in 1939
In 1939 had men last van clandestiene zenders schrijft de Avondpost: "in Twente schijnen heel wat mensen te zitten, die zonder vergunning uitzenden." "Dikwijls zijn dat werklozen, die met elkaar een zendertje gaan bouwen en door middel van het uitzenden van felicitaties en reclame tegen vergoeding, wat proberen te verdienen. Tégen deze boosdoeners treedt de Radio-Contróledienst streng op, want niet alleen is het een ongewenste toestand als iedereen maar op zijn eigen houtje begint uit te zenden, maar bovendien kan er storing door optreden op de buitenlandse golflengten, wat weer last en narigheid met zich mee brengt. Het opsporen van deze clandestiene zenders, die het voor de amateurs met een zendvergunning bederven, is een lastig karweitje en vaak zijn de ambtenaren van den Opsporingsdienst hele nachten in touw om peilingen te doen. Twee ploegen van den Radio-Contróledienst zijn naar Twente geweest waar enkele clandestiene zenders gesignaleerd waren en inderdaad is het, aldus de Contróledienst, gelukt zowel in Losser als in Glanerbrug proces-verbaal op te maken tegen enkele mensen, die een clandestiene zender gebruikten om grammofoonplaten te draaien en reclames en felicitaties om te roepen. Tegen de eigenaars en de medewerkers is proces-verbaal opgemaakt terwijl de installaties in beslag zijn genomen. Ze bewogen zich op de omroepband tussen de 200 en 500 M." Bron Avondpost 4-4-1939

Bronnen
Met dank aan de familie Hoogenbosch. https://hoogenbosch-family.weebly.com
https://hoogenbosch-family.weebly.com/cor-in-woii.html
https://hoogenbosch-family.weebly.com/eindhoven-voorburg-wassenaar-leidschendam.html

Foto: © = beschikbaar gesteld door familie Hoogenbosch.

rhc-eindhoven
Plattegrond centrum Eindhoven met huisnummers https://www.rhc-eindhoven.nl/

Extra informatie:
https://www.eindhoven4044.nl/6/wiener.html
https://www.eindhoven4044.nl/8/artsenverzet-eindhoven.html
https://www.eindhoven4044.nl/4/pan_start.html
https://www.eindhoven4044.nl/50/Cor-Gehrels.html (collega zendamateur)

Krantenartikelen
Nieuwe Haarlemsche courant 12-02-1938: Examen voor radio-zendamateur
Arnhemsche courant 13-11-1956: Wassenaarse tandarts had radiocontact, met amateur in Boedapest

Extra
Cor is een zeer actieve en serieuze zendamateur met zendernaam PAoNN. Ze noemen dit ook wel callsign of roepnaam.Het is een unieke identificatiecode die wordt toegekend, namens de regering, door de Nederlandse Vereniging voor Radioamateurs (VARA). Voor de oorlog bestaat de roepnaam uit twee letters (landcode), gevolgd door een cijfer en twee of drie letters (individuele identificatie). De callsigns in Nederland beginnen altijd met de letters "PA".

Het radiotoestel in de Tweede Wereldoorlog, auteur: Gidi Verheijen
In "Het radiotoestel in de Tweede Wereldoorlog" gaat de auteur in op diverse bijzondere thema's, zoals het luisteren naar verboden zenders, het verbergen van radiotoestellen, verraad door burgers van deze illegale daden, de strafmaatregelen voor dergelijke overtredingen, de sterilisatie van radiotoestellen, het gebruik van stoorzenders door de Duitsers en sabotageacties gericht tegen opslagplaatsen en transporten van radiotoestellen. Verder wordt per geografisch gebied, o.a. door middel van kaartjes, duidelijk gemaakt wat met de ingeleverde toestellen is gebeurd.
De auteur heeft geprobeerd de verworven inzichten op een overzichtelijke manier in dit boek te presenteren en hoopt dat het zowel voor geïnteresseerden in de historie van de radio als voor personen met interesse in de geschiedenis van WO II lezenswaardig zal zijn.
Het boek heeft het formaat 21½x27cm, is volledig in kleur uitgevoerd, heeft een harde kaft, telt 276 pagina's en bevat ongeveer 200 verhelderende illustraties in de vorm van foto's, grafieken, kaartjes, tabellen, brieven en andere documenten.
De meeste foto 's zijn afkomstig uit archieven of familieverzamelingen en grotendeels nog niet eerder gepubliceerd. De tientallen afgebeelde radiotoestellen stammen uit de periode van het begin van de radio (ongeveer 1925) tot aan het jaar van de verplichte inlevering (1943) en bevinden zich in collecties van verzamelaars in binnen- en buitenland.
ISBN 9789090241197, 276 pagina's en uitg. 2009
Helaas bevat het boek bijna geen informatie over de situatie in Eindhoven en er is geen index aanwezig.

Tandarts Cor Hoogenbosch

in verzet 1940 -1945